Posts

Showing posts from July, 2018

සිත නිවන පියුම් විල: ධම්ම පදය, පුප්ඵ වර්ගය 15 ගාථාව

Image
යථා සංකාරධානස්මිං – උජ්ඣිතස්මිං මහාපථේ
පදුමං තත්ථ ජායේථ – සුචිගන්ධං මනෝරමං

මහපාර අයිනෙ කුණු දාන ලොකු වතුර වළවල් තියෙනවා. ඔය මඩ වතුරෙ නෙළුමක් පිපෙනවා. ඒ නෙළුම් මල හරිම සුවඳයි. හරිම ලස්සනයි. 

කසල ගොඩක මහපාරේ – මඩවගුරක පිපෙනා

නෙළුම දිලෙයි සුවඳ දිදී – හැමට සතුට රැගෙනා



එ්වං සංකාරභූතේසු – අන්ධභූතේ පුථුජ්ජනේ
අතිරෝචති පඤ්ඤාය – සම්මාසම්බුද්ධසාවකෝ
මේ අන්ධබාල පෘතග්ජනයන්ගෙ ලෝකෙත් ඔය විදිහමයි. කුණු දාන වතුර වලක් වගෙයි.  නමුත් ඔය ලෝකෙ මයි සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ ගෙ ශ්‍රාවකයා ප්‍රඥාවෙන් බබලන්නෙ. හරියට මඩේ පිපිච්ච නෙළුමක් වගේ. නුවණක් නැති පුහුදුන් අය – එලෙසින් ඇති ලෝකේ
සම්බුදු ශ‍්‍රාවක බබළයි – නුවණින් මේ ලෝකේ




පින්වතුනේ, පින්වත් දරුවනේ, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ පවා අමුතු ආකාරයේ අර්බුද ඇතිවෙලා තියෙනවා. එය ආගමික වශයෙන් වැරදි මත පැතිරීම නිසා ඇතිවෙන දෙයක්. නුවණින් කටයුතු නොකළොත් බොහෝ දෙනෙකුට පව් රැස්වෙනවා. තම තමන්ගේ ආගම්වලට පිරිස් හරවා ගන්නට මහන්සි ගත්ත අය එ් කාලෙත් හිටියා. එය සමාජ අර්බුදයක් බවට පත්වුණා. මේ දැන් අපි කියන්නට හදන්නේ එවැනි කථාවක්.

සැවැත් නුවර සිරිගුත්ත හා ගරහදින්න නමින් යහළුවන් දෙදෙනෙක් හිටියා. මේ…