බුද්ධගයාවේ අසිරිමත් බුදුපිළිම වහන්සේ!

Monday, August 29, 2011

ථේරි ගාථා 4






තිස්සා තෙරණියගේ ගාථාව.

පින්වත් තිස්සා, සීල , සමාධි, ප්‍රඥාවේ හික්මෙන්න. මේ දුර්ලභ අවස්ථාව මග හැර ගන්ට නම් එපා! සියලු බන්ධනයන් ගෙන් නිදහස් වෙන්න. නිකෙලෙස් කෙනෙක් හැටියට ලෝකේ ජීවත් වෙන්න.

Wednesday, August 24, 2011

ථේරි ගාථා 3


පුණ්ණා තෙරණිය ගේ ගාථාව.


පින්වත් පුණ්ණා,
පසළොස්වක පොහොය දවසේ සඳක් වගේ
උතුම් ගුණධර්මවලින් ජීවිතේ පුරවා ගන්ට ඕන.
ප‍්‍රඥාව සම්පූර්ණ කරගෙන මේ
අවිද්‍යා අන්ධකාරය පලවා දමන්න.

Monday, August 22, 2011

ථේරි ගාථා 2


මුත්තා තෙරණිය ගේ ගාථාව.




පින්වත් මුත්තා, මාරයා ගේ ග‍්‍රහණයෙන් ඔයාත් ගැලවිලා යන්ට ඕනෙ. රාහුගේ ග‍්‍රහණයෙන් පුන්සඳ මිදිල යනව වගෙයි. කෙලෙස් වලින් නිදහස් වෙලා ගිය සිතින් ණයක් නැතිවයි පිණ්ඩපාතෙ වළඳන්න ඕනෙ.



Sunday, August 21, 2011

ථේරි ගාථා 1


රහත් භික්‍ෂුණීන් වහන්සේලා වදාළ ගාථා

( ථේරී ගාථා) *



එක්තරා රහත් තෙරණියක වදාල ගාථාව.




පින්වත් භික්ක්‍ෂුණීන් වහන්ස, පාංශුකූල වස්ත‍්‍රයෙන් මසාගත්ත සිවුරු පොරව ගත්තට පස්සෙ හරිම සැපසේ වාසය කරන්ට පුළුවන්. ඔබේ රාගයත් ප‍්‍රහානය වෙලා සංසිඳිල ගියේ භාජනේක මැල්ලූමක් රොස් වුණා වගෙයි.



Tuesday, August 16, 2011

Gide to True way of Living!

Part 6

Gide to True way of Living continued............


In family life , the question as to how the daily expenses are to be met always requires the utmost care. Every member must work heard like the diligent ants and busy bees. No one must rely upon the industry of others, or expect their charity.



On the other hand , a man must not consider what he has earned as totally his own. Some of it must be shared with others, some of it must be saved for an emergency, some of it must be set aside for the needs of the community and the nation, and some of it must be devoted to the need of the religious teachers.



One should always remember that nothing in the world can strictly be called " mine ". What comes to a person comes to him because of combination of causes and conditions ; it can be kept by him only temporarily and, therefore , he must not use it selfishly or for unworthy purposes.



When Shamawathie , the queen-consort of King Udayana , offered Ananda Thero five hundred garments , Ananda Thero received them with great satisfaction.



The king hearing of it , suspected Ananda Thero of dishonesty , so he went to Ananda Thero & asked what he was going to do with five hundred garments.



Ananda Thero replied : " Oh, King , many of the brothers are in rags; I am going to distribute the garment among the brothers . "
" What will you do with the old garments?"
"We will make bed -covers out of them".
"What will you do with the old bed-covers?"
"We will make pillow- cases".
"What will you do with the old pillow-cases?."
"We will make floor -covers out of them".
"What will you do with the old floor-covers?".
"We will use them for foot -towels".
"What will you do with the old foot -towels?".
"We will use them for floor -mops".
"What will you do with the old mops?".
"Your Highness, we will tear them into pieces , mix them with mud and use the mud to plaster the house walls."



Every article entrusted to us must be used with good care in some useful way, because it is not " ours " but is only entrusted to us temporarily.




Saturday, August 13, 2011

Gide to True way of Living

Part 5


It would be impossible for a son to repay his parents for their gracious kindness, even if he could carry his father on his right shoulder and his mother on his left for one hundred long years.



And if he could bathe the bodies of his parents in sweet-smelling ointments for a hundred years, serve as an ideal son, gain a throne for them, and give all the luxuries of the world, still he would not be able to repay them sufficiently for the great indebtedness of gratitude he owes to them.



But if he leads his parents to Buddha and explains the Buddha's teachings to them, and persuades them to give up a wrong course and follow a right one , leading them to give up all greed and enjoy the practice of offering , then he will be more than repaying them.



Buddha's blessing abides in the home where parents are held in respect and esteem.



A family is a place where minds come in contact with one another. If these minds love one another , the home will be as beautiful as a flower garden. But if these minds get out of harmony with one another , it is like a storm that plays havoc with the garden.



If discord arises within one's family, one should not blame others but should examine one's own mind and follow a right path.



Righteousness is never lost forever unless one casts it away oneself. Righteousness occasionally may seems to disappear but, in fact, it never disappears. When it seems to be disappearing , it is because one is loosing the righteousness of one's own mind.



Discordant mind often bring disaster. A trifling misunderstanding may be followed by great misfortune. This is specially to be guarded against in family life.

Gide to True way of Living

part 4

Gide to True way of Living!

A man should recognize among his acquaintances those with whom he should associate and those with whom he should not.


The one with whom a man should not associate are those who are greedy, clever talkers, flatterers or wasters.


The ones whom he should associate are those who are helpful, who are willing to share happiness as well as sufferings, who give good advice and who have a sympathetic heart.



A true friend the one with whom a man may safely associate, will always stick closely to the right way, will worry secretly about his friends welfare, will console him in misfortune, will offer him a helping hand when he needs it, will keep his secrets, and will always give him good advise.


It is very difficult to find a friend like this, and, therefore, one should try very hard to be a friend like this. As the Sun warms the fruitful earth , so a good friend shines in society because of good deeds.


සංයුක්ත නිකාය





කුටිකා සූත‍්‍රය!
කුටිය ගැන වඳාල දෙසුම .


දෙව්යන් : ඇයි ඔබ වහන්සේට කුටියක් නැත්ද? ඇයි කැදැල්ලක් වත් නැද්ද? ඇයි එතකොට කුල පරම්පරාවක් වත් නැත්ද? ඇයි බන්ධන වලින් මිදිල ද ඉන්නෙ? ”


භාග්‍යවතුන් වහන්සේ : ඇත්තෙන්ම මට කුටියක් නෑ. ඇත්තෙන්ම මට කැදැල්ලකුත් නෑ. ඇත්තෙන්ම මට කුල පරම්පරාවකුත් නෑ. ඇත්තෙන්ම මම සෑම බන්ධනයෙන්ම මිදිලයි ඉන්නෙ? ”


දෙව්යන් : ‘‘ මං ඔබ වහන්සේගෙ කුටිය කියල මොකක් ගැන කියන්ට ද?
මං කැදැල්ල කියල මොකක් ගැන කියන්ට ද? මං ඔබ වහන්සේගෙ කුල පරම්පරාව කියල මොකකට කියන්ට ද? ඔබ වහන්සේ නිදහස් වුනේ කොයි බන්ධනයෙන් කියල කියන්ට ද?


භාග්‍යවතුන් වහන්සේ : මව් ට තමයි කුටිය කිව යුත්තෙ. බිරිඳට තමයි කැදැල්ල කිව යුත්තෙ. දරුවන්ට තමයි කුල පරපුර කිව යුත්තෙ. තණ්හාවට තමයි බන්ධනය කිව යුත්තෙ.”


දෙව්යන් : ‘‘ ඔබ වහන්සේට කුටියක් නැති එකමයි හොඳ. කැදැල්ලකුත් නැති එකමයි හොඳ. කුල පරම්පරාවක් නැති එකමයි හොඳ. ඔබ වහන්සේ බන්ධනයෙන් මිදුන එකමයි හොඳ.”

සාදු ! සාදු !! සාදු !!!